Bir önceki yazıda 21. yüzyıl yetkinliklerini tanımladım ve orta öğretim sistemimizin bu yetkinlikleri geliştirmediğini, üniversitelerimizin de bu açığı kapatmak için fazla bir şey yapmadıklarını, dolayısıyla öğrencilerin yaşam ve kariyerlerinde başarılı olabilmeleri için gereken beceri ve yetkinliklere erişemeden mezun olduklarını yazdım. Bu yazıda ise bir çözüm önerisi getiriyorum.
Devamı için (6 sayfalık bir pdf dosyası): 21YY_Yetkinlikleri_Cozum
Babama yıllar önce hediye aldığımız saati bozulduğunda, yaptırmayı teklif ettim. “Gerek yok oğlum, zaten onun kadranını zor görüyorum” dedi. Bunun üzerine kendi saatlerimden birkaçını getirip
“Sistem Çaresiz, Eğitim Sizde” kitabımın ilk baskısının yayınlanmasından az sonra kitabın temel tezini güçlü bir şekilde destekleyen bir karar ile üniversiteye giriş sınavında barajlar kaldırıldı.
Heyecanla beklenen üniversite kontenjanları 19 Haziran 2019’da açıklandı. Bu kontenjanların “Ülkenin ihtiyacı, istihdam imkanları, yükseköğretim kurumlarının kapasitesi, öğrenci temayülleri ve yükseköğretimde niteliği artırma önceliği gibi
İkinci misafir yazarımız Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Öğretmeni Yasemin Can (yascan@gmail.com). Çok önemli bir soruna değinmiş: teknoloji okuryazarlığı. Türkiye’de eğitim politikalarında son yılların en sık
Katıldığım her TV programından sonra bana gelen bir eleştiri “saha” eleştirisi oldu. Sahada olmadığım için sorunlara yeterince vakıf olmadığım düşünülüyor. Buna kısmen katılıyorum. Kısmen dememin
Her bireyin öğrenme biçimi farklıdır. Bazı öğrenciler sınıf ortamına, canlı öğretmen anlatımına ve düzenli ders saatlerine ihtiyaç duyarken bazıları kendi programını oluşturarak daha verimli öğrenebilir.