Alberta Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak çalıştığım dönemde (1985-2005) üç defa Boğaziçi Üniversitesi’nde ziyaretçi öğretim üyesi olarak bulundum. İlk ziyaretimi 1992 yılında Doçent iken yaptım. Bu ziyaret sırasında Kuzey Amerika’daki arkadaşlarıma İngilizce iki mektup yazmıştım. Bu mektupları yıllar sonra buldum. Mektupların 1992 yılında Türkiye’nin ve Boğaziçi’nin durumu hakkında ilginç detaylar içerdiğini düşünüyorum. Bu nedenle mektupları yayınlamaya karar verdim. Mektupların bende sadece sararmış kâğıt üzerinde çıktıları vardı. Mektupların önce fotoğraflarını çektim, sonra fotoğrafları Word dokümanına çevirdim, sonra da ChatGPT ile Türkçe’ye tercüme ettim. Bu sürecin mükemmel bir sonuç vermesi pek mümkün değil. Bazı bölümler atlanmış olabilir, bazı cümleler devrik/bozuk ve yer yer anlam düşüklükleri olabilir. Bunlar için özür diliyorum. En alta o dönemde çekilmiş (birisi Boğaziçi’nde diğeri Alberta’da) iki de fotoğrafımı ekledim. 1992’de Kanada’dan Boğaziçi’ne ziyarete gelen bir akademisyenin anılarını merak ediyorsanız mektuplarımı okuyabilirsiniz.
Babam
Babama yıllar önce hediye aldığımız saati bozulduğunda, yaptırmayı teklif ettim. “Gerek yok oğlum, zaten onun kadranını zor görüyorum” dedi. Bunun üzerine kendi saatlerimden birkaçını getirip
Mayıs 26, 2023
15 yorum
3 Responses
Hocam elinize, aklınıza sağlık. Aynı dönem benim de Boğazçinde son dönemlerim yaklaşık. “Bir film şeridi gibi geçti günler” lafını daha iyi anladım 🙂 sıcacık, samimi uslubunuzla. Sizi de özlemişim. Kalın sağlıckala, mfis
Harika, iki günde bitirebildim. Okurken beynimde canlanan her an bugünün Türkiye’si ile kıyasa sebep oldu elbette. Ne acı bazı beyinlerin değişim karşısında ısrarcı olması ve bu beyinlerin toplumda karar verici olabilmesi. Teşekkür ederiz perspektifinizi aktardığınız için
Hocam ellerinize sağlık, sanki bir edebiyat makalesi okurcasına bir hissiyat bıraktı. Zor ama hem ülkemizin hem akademini daha iyi olacağını günler dileğiyle…
Comments are closed.